دو سال و اندی

This post is also available in: English

دو سال و اندی شد که در نیمکره جنوبی ام، زیاد دوست ندارم حرف بزنم. زیاد هم حوصله ندارم حرف بشنوم، همه می خوان حرف بزنن، اصلا پام رو تو کلاب هوس نذاشتم، یکی دو بار رفتم تو اسپیس توییتر که ده دقیقه هم دوام نیاوردم و اومدم بیرون. نه اینکه حرفی برای گفتن نداشته باشم، خیلی حرف و قصه دارم، خیلی هم فکر و ایده، ولی کلا انگار یک جوری ناامیدم از حرف زدن. 

انگار تو یک اتاق اکوستیکم که هر چی هم داد بزنم صدام بیرون نمی ره. فعلا سکوت می کنم.

تو این سکوت می آموزم و به کارهای عقب مانده ام می رسم. تا ببینم فردا روز چی پیش میاد.

This post is also available in: English

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *