باز صبح شد

هیج وقت فکرش رو نمی کردم روزی بیاد  که صبح نخواهم برم سر کار

هر صبح باید پا شم 100% حواسم جمع باشه – به چند صد تا فاکتور فکر کنم و شب که می خوابم حتی یکی از اون چیزها کم نشده باشه.

حتی اجازه دپسردگی هم به خودم نمی تونم بدم، چون نمی خوام حال دیگران رو بد کنم با افسردگی ام.

آره صبح می شه و من باز می رم سر کار جسمم و فکرم کار می کنند ولی روحم رفته مرخصی  🙁

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.